« هه‌وڵم دا مرۆڤـ بوونه ‌» » ..:: komakal paveh news::.. پایگاه خبری، تحلیلی پاوه و هورامان

 

صفحه اصلی|اخبار|مقالات|گفتگو ومصاحبه|شعر و ادب|طنز|مشاهیر|کودکان| درباره کومه کال | تماس با ما |دانلود|تصاویر|عکس هفته             

  سخن کۆمه‌کاڵ

 

  ارسال خبر
  آرشیو مطالب
» شهريور 1389 (28)
» مرداد 1389 (78)
» تير 1389 (94)
» خرداد 1389 (121)
» ارديبهشت 1389 (90)
» فروردين 1389 (69)
» اسفند 1388 (45)
» بهمن 1388 (47)
» دي 1388 (46)
» آذر 1388 (23)
» آبان 1388 (71)
» مهر 1388 (42)
» شهريور 1388 (31)
» مرداد 1388 (32)
» تير 1388 (27)
» خرداد 1388 (30)
» ارديبهشت 1388 (44)
» فروردين 1388 (36)
» اسفند 1387 (44)
» بهمن 1387 (68)
  لینکستان
» هزار ماسوله
» هورامان
» انجمن موسیقی پاوه
» کرمانشاه آنلاین
» کردستان امروز
» هورامان فوتو
» الجمعه
» پاوه.نت
» هورامان بلاگ
» هوراماننو
» بیساران
» گورانی بی ناز
» دوچرخه سواری پاوه
» زاگرس نا
» شۆنما
» هه‌نار
» هه نبانه
» رۆژان نیوز
» پاوه شار
» شهرداری پاوه
» فرمانداری پاوه
» کانون نویسندگان هورامان
» هه‌واروو عشقی
» میردوک
» هه‌ورام
» تاریخ مصور پاوه
» تاریخ مکتوب پاوه
» کوردانه
» روستای خانقاه
» لاره‌کاو
» وه‌رکه‌مه‌ر
» فوتو پاوه
» اداره ارشادسلامی پاوه
» اداره تربیت بدنی پاوه
» هورامان
» اخبار نودشه
» اداره تربیت بدنی جوانرود
» مسکن مهر پاوه
» خط سوم
» معلولیت محدودیت نیست
  پربازدیدترین مطالب
» به بهانه دوسالگی سایت کۆمه‌کاڵ / یاسر خالدی زاد
» نگاهی به عملکرد یکساله‌ی محمد نجفی فرماندار شهرستان پ ...
» تجربه فضاهای مدرن شهری در پاوه / شایان ربیعی
» کنکور پاوه‌نشینی / طنز نویس : هنگامه
» حکمت و فلسفه روزه/ حیدر غلامی
» فرماندار جدید پاوه فردا معارفه می شود
» کسب اطلاع از اسامی پذیرفته شدگان کارشناسی ارشد و بالات ...
» پاوه از نگاه یک روزنامه نگار پاوه ای
» نمایشنامه‌ای برای تمام فصول + عکس/ طنز نویس : دردمند
» گفتگو با بهاروند رییس اداره منابع طبیعی شهرستان پاوه
آمار

 

به وبسایت خبری و تحلیلی پاوه و هورامان خوش آمدید . /  سه‌یری پاوه شار ماڵه‌وماڵ وه‌شه‌ ن .... جه‌ پاوه ویه‌رد کوێمه‌کاڵ وه‌شه‌ن

« هه‌وڵم دا مرۆڤـ بوونه ‌»

 دسته: یادداشت, شعر و ادب      بازدیدها:150     تاریخ: 12 تير 1389

Imag « هه‌وڵم دا مرۆڤـ بوونه ‌»
نامه‌و چارلی چاپلینی په‌ی كناچه‌كێش / هۆرۆگێڵنای: جه‌هانگیر مه‌حموودوه‌یسی
جراڵدین كناچه‌كێم!
ئێگه‌ شه‌وه‌نه‌.. . شه‌وه‌و نوئێلیه‌نه‌. جه‌ قه‌ڵا وردیلانه‌كه‌و ئه‌من گردوو ئی سه‌ربازانه‌ به‌بێ چه‌ك و هه‌رپاسه‌ ئه‌دَا و براو واڵه‌كێچتَ وتێنێ. به‌ سه‌خڵه‌ت تاوام بێ ئانه‌یه‌ ئی باڵندانه‌ جه‌ وه‌رم هۆرزنووه‌ وێم یاونوونه‌ ئا یانه‌ وردیكلانه‌ كه‌م سۆیه‌ (نیمه‌ ڕۆشنه‌) ئی یانه‌ كه‌ پێسه‌و یانه‌و وه‌ڵی مه‌رده‌یه‌ن.
ئه‌من جه‌ تۆ فره‌ دووره‌نان.. . به‌ڵام چه‌مه‌كام كۆرێ با ئه‌ر په‌ی ساتێوه‌یچ تۆ و وێنه‌كه‌و تۆ جه‌ وه‌رووچه‌میمه‌نه‌ دوور بگنانێوه‌. وێنه‌كه‌ت نا سه‌روو مێزه‌كه‌یمه‌ره‌ و چێگه‌یش نای لێ دڵیمه‌نه‌. به‌ڵام وێت نه‌ی جه‌ كۆگه‌؟ نای چاگه‌نه‌، پاریسی ئه‌فسووناویه‌نه‌، جه‌ سه‌روو ئا سه‌كۆ په‌ڕشكۆیه‌نه‌ جه‌ شانوو یانه‌كه‌و «شانزه‌لیزه‌ی» خه‌ریكوو سه‌ماكه‌رده‌ینی، (هۆرپڕاینی). ئانه‌یه‌ مه‌زانوو، پێسه‌ بواچوو چی بێده‌نگیه‌و شه‌وێنه‌ ترپه‌و هه‌نگامه‌كانتَ مه‌ژنه‌وو چی شه‌وه‌ سافه‌و زمسانێنه‌ بریقه‌و هه‌سارێو چه‌مه‌كانتَ مه‌وینوو، ئه‌ژنه‌ویه‌نم بیه‌و تۆ چی شانۆ په‌ڕشكۆو تیشكیه‌نه‌ بیه‌و ئا كناچه‌ ئێرانییه‌نه‌ كه‌ دیلو، خانوو تاتاریه‌نه‌، شازادَه‌خاتوونه‌ به‌ و سه‌ما كه‌ره‌، هه‌سارێ به‌و بدره‌وشیه‌وه‌،‌به‌ڵام ئه‌ر خوه‌ و قاقاو ته‌ماشاچیان و ئا بۆو گوڵه‌ وه‌شانه‌ كه‌ كیاسێنێشان په‌یتَ. ده‌رفه‌توو هۆشیاریشان به‌ تۆ دا، سووچێوه‌نه‌ بنیشه‌ره‌ و نامه‌كه‌یم بوانه‌وه‌، گۆش گێره‌ په‌ی بابه‌یتَ.
ئه‌من بابه‌و تۆنان جراڵدین، ئه‌من «چارلی چاپلینه‌نان» وه‌ختێوه‌ زارۆڵێ بێشی، شه‌وانێوه‌ فره‌ دوور و درێژ سه‌روو سه‌ریته‌وه‌ نیشێنێره‌ و ڕازێتَ په‌ی گێڵنێنێوه‌. ڕازه‌و، «جوانه‌ وته‌كه‌ی جه‌ دارستانه‌نه‌» ڕازه‌و «ئه‌ژده‌ها بێداره‌كه‌ی جه‌ ده‌شته‌كێنه‌» وه‌رم كه‌ زۆر په‌ی چه‌مه‌كانم ئاورێ: په‌نه‌ش واچێنی، لووه‌ ئه‌من جه‌ وه‌رموو كناچه‌كێمه‌نه‌ وتێنان. وه‌رم وینێنێ جرالدین وه‌رم.. . وه‌رموو سه‌وایو تۆ، وه‌رموو ئارۆو تۆ!
كناچێوه‌ وینێنێ جه‌ سه‌روو سه‌كۆیه‌نه‌، فریشتێوه‌ وینێنێ چه‌ ئاسمانه‌نه‌. كه‌ هۆرپڕێ و سه‌ما كه‌رێ و گۆشم جه‌ ته‌ماشاچییه‌كان (وینه‌ره‌كان) بێ كه‌ واچێنێ، ئا كناچێ مه‌ویندێ؟ ئانێ هه‌ر ئا كناچێو ده‌ڵقه‌كه‌ پیره‌كه‌یه‌نه‌! نامه‌كێش جه‌ ویرتانه‌ن «چارلی»
ئه‌رێ ئه‌من چارلییه‌نان. ئه‌من دڵقه‌كه‌ پیرێوه‌ زیاته‌ر نیه‌نان. ئارۆ نۆره‌و تۆن. سه‌ما كه‌ره‌، ئه‌من پا پانتۆڵه‌ ده‌ڵپ و دڕیایه‌ سه‌ما كه‌رێنێ و تۆ جه‌ گجیو حه‌ریر و شازاده‌كانه‌نه‌ سه‌ما مه‌كه‌ری» ئی سه‌ما و چینه‌یه‌ فره‌ته‌ر، ده‌نگوو چه‌پڵێو ته‌ماشاچییه‌كان جارووبار مه‌وه‌راتَ په‌ی ئه‌وپه‌ڕوو ئاسمانی، لووه‌، لووه‌ په‌ی ئاگه‌یچه‌! به‌ڵام جارووباریش بۆرێوه‌ سه‌روو زه‌مینی و وێنه‌و ژیوای خه‌ڵكێش كه‌ره‌. سه‌یروو ژیواو سه‌ماكه‌ره‌ وێڵه‌كانوو كوجیه‌ تاریكه‌كان كه‌ به‌ له‌مه‌ی ئاوراو قاچێ له‌رزای به‌ هه‌ژاری مه‌ژیوان و هۆرمه‌پڕان و سه‌ما مه‌كه‌ران، كه‌ره‌. ئه‌من یۆ چانیشانه‌ بێنێ، جراڵدین! چا شه‌وانه‌، چا شه‌وانه‌ كه‌ شه‌وانوو ئه‌فسانه‌ییو زارۆڵه‌ییو تۆ بێ و به‌ لایه‌ لایه‌و ئه‌من وه‌رمتَ پۆره‌ گنێ، ئه‌من هه‌مته‌ر نه‌وسێنێ و ته‌ماشاو دیدَه‌و تۆ كه‌رێنێ. ترپه‌و دڵیتَ ئه‌ژمارێنێ و جه‌ وێم په‌رسێنێ: چارلی داخم ئی پشله‌یرێ هه‌رگیز مه‌ژناسۆتۆ؟
تۆ ئه‌من، نمه‌ژناسی جراڵدین! چا شه‌وه‌ دوورانه‌، ڕازێ فرێم په‌ی واتێنی. به‌ڵام هه‌رگیز ڕازه‌و وێم په‌ی نه‌گێڵناینیه‌وه‌، ئینه‌ به‌ سه‌رئامێوه‌ن، یاگێو گۆش گێرته‌یش هه‌نه‌. چیرۆكه‌و ئا ده‌ڵقه‌كه‌ ئاورایه‌ كه‌ جه‌ كووجیه‌ هه‌ژاره‌كانوو له‌نده‌نی گۆرانی واچێ و سه‌ما كه‌رێ. سواڵه‌ كه‌رێ (خێره‌ جه‌م كه‌رێ) ئینه‌نه‌ ڕازه‌و ئه‌من، ئه‌من چزه‌و ئاوراییم چه‌شته‌ن؛ ئه‌من ئازاروو بێ‌ یانه‌و به‌ره‌ییم كێشان، فره‌ته‌ر چینه‌یه‌، ئه‌من ئازاره‌و سووكایه‌تیو ئا دڵقه‌كه‌یه‌نانێ كه‌ ئه‌قیانووسێوه‌ جه‌ ڕۆح به‌رزی دڵشه‌نه‌ مه‌وج وه‌رێوه‌ به‌ڵام پووڵوو خێره‌و ڕاویارێوه‌ی وێ‌په‌رست وشكش كه‌رێوه‌. هه‌ست مه‌كریۆ به‌ گردوو ئینیشانه‌، ئه‌من مه‌نێنان و یۆ جه‌ زیندَه‌كانه‌نان. وه‌ڵێو ئانه‌یه‌نه‌ بمروو نمه‌شیۆ باسش كریۆ.
چیرۆكه‌و ئه‌من ده‌رده‌و تۆ نموه‌رۆ. با باسوو تۆ كه‌رمێ. دما نامێو تۆ، نامێو ئه‌منه‌ن. چاپلین! هه‌ر پی نامێوه‌، فره‌ته‌ر جه‌ چل ساڵێ خه‌ڵكوو ڕوه‌و زه‌مینیم خۆنانۆ و فره‌ته‌ر چانه‌یه‌ ئادَێ خواینێوه‌ وێم گره‌واینان، جراڵدین! چا دنیاینه‌ كه‌ تۆ مه‌ژیوی ته‌نیا هۆرپڕكێ و مۆسیقا نیه‌ن، نیمه‌شه‌وه‌نه‌ وه‌ختیه‌ جه‌ یانه‌و په‌ڕشكۆو شانۆ یانه‌كه‌یه‌نه‌ مه‌ینه‌ به‌ر، ئا په‌سندَ كه‌ره‌ ده‌وڵه‌مه‌نانه‌ جه‌ ویر به‌ره‌وه‌. به‌ڵام ئه‌حواڵوو ئا شۆفێر و تاكسییه‌یه‌ كه‌ تۆ میاونۆ یانه‌ی په‌رسه‌، ئه‌حواڵوو ژه‌نه‌كێش په‌رسه‌.. . و ئه‌گه‌ر دووه‌ گیانه‌ بیه‌، ئه‌ر پووڵش په‌ی جلووبه‌رگوو زاڕۆڵه‌كه‌یش نه‌وێ چه‌كێوه‌ بنویسه‌ و به‌ دزیۆ بووزه‌ش گیرفانه‌و پیاكه‌یش. به‌ نوێنه‌ره‌كه‌و وێم جه‌ بانكوو پاریسیه‌نه‌ واته‌نم ته‌نیا پی جۆره‌ خه‌رجیو تۆ بێ په‌رسای په‌نه‌تَ بدَۆ. به‌ڵام په‌ی خه‌رجییه‌كانی‌ته‌ری مه‌شیۆ لیسته‌كه‌ش په‌یم بكیانینه‌. سه‌یروو پیره‌ژه‌نان و زارۆڵانوو هه‌تیمی كه‌ره‌. كه‌مێوه‌یچ ڕۆیێو جارێوه‌ به‌ وێت بواچه‌ ئه‌منیچ یۆ چانیشانه‌نان! كناچه‌كێم تۆ یو چانیشانه‌نی! نه‌ فره‌ته‌ر!
هونه‌ر: وه‌ڵێو ئانه‌یه‌ دووێ باڵێ په‌ی فڕای بدَۆ به‌ مرۆڤی، فره‌ وه‌ختێش دووه‌ ڕانه‌كێچش مه‌ماڕۆ. وه‌ختیه‌ یاوای ئا یاگێ كه‌ وێتَ گه‌وره‌ته‌ر جه‌ وینه‌رانوو سه‌ماكێتَ زانا ئا ساته‌ سه‌كۆكه‌ی جیا بازه‌ و به‌ یه‌كه‌مین تاكسی وێتَ یاونه‌ ده‌ورووبه‌روو پاریسی، ئه‌من ئاگه‌یه‌ خاس مه‌ژناسوو، جه‌ زوه‌ ئاگه‌ بێشكه‌و وه‌هاروو قه‌ره‌چییه‌كانه‌ن (قه‌ره‌جه‌كان). چاگه‌ سه‌ماكه‌رانێوه‌ پێسه‌ وێتَ مه‌وینی، وه‌شڵه‌ته‌ر جه‌ تۆ، گورجووگۆڵته‌ر جه‌ تۆ و ڕۆح به‌رزته‌ر جه‌ تۆ، چاگه‌نه‌، پرۆژكتۆره‌ كۆر كه‌رانه‌كێو «شانزه‌لیزه‌ی» نمه‌وینی. پرۆژكتۆره‌و سه‌ماكه‌ره‌ قه‌ره‌چییه‌كان (قه‌رجه‌كان) ته‌نیا تریفه‌و مانگه‌شه‌وینه‌.
بوینه‌، خاس بوینه‌! داخم جه‌ تۆ خاسته‌ر هۆرنمه‌پڕانێ و سه‌ما نمه‌كه‌ران؟ باوه‌ڕ كه‌ره‌ كناچه‌كێم، هه‌میشه‌ كه‌سێوه‌ هه‌ن كه‌ خاسته‌ر جه‌ تۆ سه‌ما مه‌كه‌رۆ، هه‌میشه‌ كه‌سێوه‌ هه‌ن كه‌ باشته‌ر جه‌ تۆ مۆسیقا مه‌زانۆ؛ وه‌ ئینه‌یچه‌ بزانه‌ كه‌ جه‌ بنه‌ماڵه‌و چارلیه‌نه‌ هه‌رگیز كه‌سێوه‌ ڕوودار نه‌ویه‌ن كه‌ به‌ كالیسكه‌چیه‌كه‌ی و یان سواڵكه‌رێوه‌ لچوو ده‌ره‌و «سن»ی جژمانی بدَۆ.
ئه‌من مه‌مروونه‌ و تۆ مه‌مانیوه‌، هیوام ئانه‌نه‌ كه‌ هه‌رگیز به‌ هه‌ژاری نه‌ژیوی. چه‌نیو ئی نامه‌یه‌ چه‌كێوه‌ چه‌رمه‌تَ په‌ی مه‌كیانوو. هه‌رچیتَ په‌نه‌ وه‌شه‌ن بنویسه‌شه‌نه‌. به‌ڵام هه‌میشه‌ وه‌ختیه‌ دوێ فرانكێ خه‌رج مه‌كه‌ری، به‌ وێتَ واچه‌: «یه‌ره‌مین سكه‌ هینوو ئه‌من نییه‌ن» ئینه‌ مه‌شیۆ هینوو كه‌سێوه‌ته‌ری بێ نام بۆ كه‌ پێویستیش به‌ فرانكێوه‌ن. گێلاێش گه‌ره‌ك نییه‌ن، ئادَیشان جه‌ گرد یاگێوه‌ مه‌وێزینۆ. ئه‌گه‌ر سه‌روو پووڵ و سكه‌ی چه‌نیتَ قسی مه‌كه‌روو، په‌ی ئانه‌یه‌نه‌ جه‌ فریو و ئه‌فسوونه‌و ئه‌ی زارۆڵانوو شه‌یتانی ئاگاداره‌نان. ئه‌من فره‌ وه‌خته‌ن جه‌ ڕازێوه‌نه‌ ژیواینان و هه‌میشه‌ و هه‌ر ساتێوه‌ ئا به‌ن‌بازێ كه‌ جه‌ سه‌روو به‌نێوه‌ ناسكی مه‌لان ڕانه‌. په‌شۆكیاینان، به‌لێم ئی ڕاسییه‌ به‌ تۆ واچوو كناچه‌كێم «خه‌ڵك جه‌ سه‌روو زه‌مینی پته‌وی فره‌ته‌ر جه‌ به‌نبازه‌كان كه‌ نای سه‌روو به‌نی ناپته‌وی، مه‌گنانی و مه‌ڕژانێ.
ڕه‌نگه‌ن شه‌ویه‌ بریقه‌و گرانترین ئه‌ڵماسوو ئی دنیایه‌ گۆڵتَ بدَۆ. ئا شه‌وێ ئی ئه‌ڵماسه‌ مه‌وۆ به‌ به‌نێ پووتركیاو تۆ، ڕێوه‌ ئه‌ره‌كه‌وته‌و تۆ و هه‌ره‌س بیه‌یتَ مسۆگه‌ر مه‌كه‌رۆ. جا مشیۆ ڕۆیه‌یچ ڕووه‌و وه‌شڵێو شازادَێوه‌ گۆڵتَ بدَۆ. ئا ڕۆ مه‌وینه‌ به‌نبازێوه‌ (په‌ته‌وان) نه‌زان و به‌نبازی نه‌‍زانیچ هه‌میشه‌ مه‌گنۆره‌.
دڵتَ مه‌وینه‌وه‌ به‌‌ته‌لاروو زێڕ و خشڵ، په‌وكه‌ی گه‌وره‌ترین ئه‌ڵماسوو ئی دنیایه‌ وه‌ره‌تاوه‌ن و وه‌شبه‌ختانه‌ ئی ئه‌ڵماسه‌ نا ملوو گرد كه‌سێوه‌نه‌ و مه‌درۆشیۆوه‌.
ئه‌گه‌ر ڕۆیێو دڵتَ ویناو ئه‌وینوو وه‌ره‌تاوو ڕوه‌وه‌ پیایوه‌ بیه‌ی چه‌نیش یه‌ك دڵه‌ به‌! به‌ ئه‌دَایتم واته‌ن كه‌ چی باره‌وه‌، نامێوه‌تَ په‌ی بنویسۆ. ئادَه‌ عه‌شقی خاسته‌ر جه‌ ئه‌من مه‌ژناسۆ. ئادَه‌ په‌ی ئه‌ره‌ناسه‌و ڕاڤه‌ كه‌رده‌ی و یه‌كدڵی باشتر جه‌ ئه‌منه‌نه‌.
جه‌ سه‌روو سه‌كۆیه‌نه‌ جگه‌م جه‌ كه‌مێوه‌ گجی حه‌ریری ته‌نك چێویه‌ته‌ر لاشه‌تَ نمه‌شارۆوه‌. بۆنه‌و هونه‌ری، مرۆڤ مه‌تاوۆ ڕووت و قووت، بلۆ سه‌روو سه‌كۆی و به‌ڵام پۆشیاته‌ر و گرژته‌ر گێڵۆوه‌. ڕاسش هیچ چێویه‌ و هیچ كه‌سێوه‌ته‌ر چی دنیانه‌ شیاو ئانه‌یه‌ نییه‌ن كه‌ كناچێوه‌ ناخوونوو پایش وه‌روو ئادَیوه‌ ڕووت كه‌رۆوه‌.
ڕووتی ناوه‌شیو ئی سه‌رده‌میه‌نه‌. ئه‌من پیره‌پیایێنان و مه‌شیۆ قسێ خوه‌دارێم كه‌ردێبۆ. به‌ڵام به‌ باوه‌ڕوو ئه‌من جه‌سته‌و ڕووته‌و تو مه‌شیۆ په‌ی كه‌سێوه‌ بۆ كه‌ ڕۆحوو ڕوتوو ئادَیتَ وه‌ش گه‌ره‌ك بۆ.
خراو نییه‌ن ئه‌گه‌ر هزر و ویروو تۆ چی باره‌وه‌ هینۆ ده‌ ساڵێ چێ‌وه‌ڵێ بۆ. هینۆ سه‌رده‌موو پۆشیای بۆ. ئی ده‌ ساڵه‌ تۆ پیر نمه‌كه‌رۆ. هه‌ر جۆرێوه‌ بۆ ئاواتم ئینه‌نه‌ تۆ ئاخرین كه‌سه‌ بی كه‌ مه‌وینه‌ ئه‌رنیشته‌و كۆمه‌ڵوو ڕووته‌كان! مه‌زانوو كه‌ بابه‌كێ و زارۆڵه‌كێ گرد وه‌ختیه‌ شه‌ڕێوه‌ به‌رده‌وامشان پێوه‌ هه‌ن. چه‌نیو ئه‌من و چه‌نیو هزره‌كانم بجه‌نگیه‌، كناچه‌كێم، ئه‌من وه‌شم جه‌ زاڕۆڵانوو مه‌له‌كێچ نییه‌ن، پی حاڵه‌وه‌، وه‌ڵێو ئانه‌یه‌ هه‌رسه‌كێم ئی نامه‌یه‌ ته‌ڕ كه‌رۆ، گه‌ره‌كمه‌ن ئاواتێوه‌ به‌ وێم بدَه‌و.
ئێشه‌و، شه‌وه‌و نۆئێلیه‌نه‌، شه‌وه‌و په‌رجوویه‌نه‌! ئاواتم «په‌رجوو» (موعجزێ)وه‌ ڕوه‌ بدَۆ هه‌تا تۆ ئانه‌ كه‌ ئه‌من جه‌ ڕاسی گه‌ره‌كم بێ بواچووش بیاویه‌نه‌.
چارلی پیر بییه‌ن جراڵین، دێر یا زوو مه‌شیۆ جه‌ جیایو ئا گجییه‌ سه‌ماكه‌رده‌یه‌ ڕوێوه‌یچ گجیو خه‌فه‌تی كه‌ری وه‌ر، به‌ینه‌ سه‌روو قه‌وریم گه‌ره‌كم نییه‌ن بگنینه‌ ئه‌ركه‌.
ته‌نیا جارێوه‌ ته‌ماشاو جامی كه‌ره‌، چاگه‌یش ئه‌من موینیوه‌، وێنه‌و ئه‌من جه‌ ونبه‌ركانوو تۆ هه‌ن. هیوام ئانه‌نه‌ وه‌ختیه‌ ونی جه‌ ونبه‌ره‌كانوو ئه‌من وشك مه‌وۆ، چارلی بابه‌یتَ جه‌ ویر نه‌وه‌ریوه‌. ئه‌من فریشته‌ نه‌وێنێ. به‌ڵام هه‌تا ئا یاگێ هازیم بیه‌بۆ، هه‌وڵم دا مرۆڤ بوونه‌. تۆیچ هه‌وڵ بدَه‌. ڕوه‌تَ ماچ مه‌كه‌روو .


مطالب مرتبط:

  • ( ته‌رسی ) کۆرته‌ چێرۆکی هه‌ورامی/ جه‌ما ...
  • هه‌ورامان / هادی سپنجی - پاوه
  • خێڵو شاخی / ئه‌حسه‌نی ره‌شیدی
  • هه‌ڵسه‌و ئه‌شكۆفه‌ی / موختار هێدایه‌ت ...
  • یا رۆژی به‌هار یا شه‌وی ‌پاییز/ یاسر خال ...
  •  

     ●نظرات با نام های کاربری نچندان پسندیده و حاوی الفاظ سبک یا هرگونه توهین، افترا، کنایه یا تحقیر نسبت به دیگران منعکس نمی ‏شوند.

     

    نويسنده: شیوه سه ر | تاريخ ارسال: 12/04/1389 - 20:10

    به لام برای به ریز
    ئه و وه رگیرانه تان به شیوه زمانی هه ورامی دروس نییه. ده ستوری زمانی
    هه ورامی خراب مه که ن.
     

       پاسخ   

    نويسنده: ئاشنا عه باس مه نش | تاريخ ارسال: 13/04/1389 - 04:12

    سلام کاکه جه هانگیر
    وه رگیرانه که ت فره زه ریف و رازاوه ن. مه منون په ی ئی زه حمه تیه.
    هومیدواره نان ئی کاره ته په ره دار بو و بتاوی فره ته ر هانده ر بی په ی فه رهه نگ و که لتورو هه ورامانی.
    هه ربژی.
     

       پاسخ   

    نويسنده: برايموك | تاريخ ارسال: 13/04/1389 - 05:34

    سلاو به ريزان.
    ئه و نامه يه ئاماژه تان پيكردوه هيي چارليي چاپليين نيه.
    به لكو نووسه ره كه ي روژنامه نووسيكي ئيراني بووه كه به درو ئه و شته ي نووسيوه وه له هيچ جيگاييكي تري دونياش باسيك له و نامه نه كراوه .
    چه ند سال له مه وبه ر گوفاري فيلم وتاريكي له سه ر ئه و نامه پيشكه ش كرد و نووسه ره كه يشي وتي كه ته نيا به بونه ي تيراژي گوفاره كه ي ئه و هه له يه كردوه . تكايه ليره ئه و هه له دووپات مه كه نه وه .
    سپاس
     

       پاسخ   

    نويسنده: كاوه | تاريخ ارسال: 13/04/1389 - 06:07

    براي به‌رێز ! ده‌ست وه‌ش . هه‌ر چند پێ وانه‌رێ پێسه من مه‌تله‌بي هۆرامي هه‌رچي جه‌موجۆرته‌رو كۆتاته‌ر بۆ وه‌ش ته‌ر گنۆ وه‌رووچه‌ما . ديسان سپاس .
     

       پاسخ   

    نويسنده: هورام شکيبايي | تاريخ ارسال: 13/04/1389 - 06:50

    ده س وه شي جه کاک جه هانگيري. هيواداره نا به رده وام بي جه نويسه ي به هه ورامي.

    و اما "شيوه سه ر" عزيز ميشه بگيد کدام دستور؟ کدام قانون زبان هورامي؟ شايد چون اين نوشته به لهجه يا گويش شما نوشته نشده است ناراحت هستيد؟
    عزيز من زبان هورامي هنوز داراي دستور و فرم استاندارد نيست. حال شما اگر ميخواهيد اين زبان را استاندارده کنيد با اينکه اين زبان استاندارده شود فرق دارد.ما بايد بيشتر و بيشتر بنويسيم مهم نيست به کدام لهجه يا گويش. ولي از دل همين نوشته ها فرم استاندارد زبان استخراج ميشود. و آنگاه هورامي استاندارد شده است و آن را استاندارد نکرده اند که اين دو مفهموم با هم فرق دارند.
    پوزش از دوستان که نظرم را به هورامي ننوشتم.
     

       پاسخ   

    نويسنده: عرفان صالحی | تاريخ ارسال: 13/04/1389 - 08:54

    کاکه جه‌هانگیر ده‌سۆ وه‌ش بۆ فره وه‌ژ بێ، یاخوا چیسه‌و له‌ی فره‌ته‌ر بنویسی،‌ هۆمیدَواره‌نان سه‌ربه‌ز بی. کاکه گیان به‌شکه‌مه‌ته‌ی بکۆشی فره‌ته‌ر که‌لیمێ هه‌ورامیێ به‌ری کار، مه‌سله‌ن به جیه‌ی "بالنده‌"ی بنویسی "په‌له‌وه‌ر" و...
    بێوه‌ی بی. موحه‌مه‌د عرفانی صالحی http://pawashar.blogfa.com
     

       پاسخ   

    نويسنده: براخاص | تاريخ ارسال: 13/04/1389 - 18:04

    سلام - هه ر پاسه که گردیتا مزاندی هه ر ده گه یوه و هه ورامانی په ی ویش له هجیوی خاسش هه ن. به لام من جه هیچ چکونه نه دیه نم واچا (ئیگه وه شه نه)
    حه تتا له هجه و پاوه ی که به عزیو وه ختا فیعلی « مونث» په ی «مذکر» ی به کار به رو.
     

       پاسخ   

    نويسنده: شاهو | تاريخ ارسال: 14/04/1389 - 00:11

    کاکه‌ جه‌هانگیر ده‌ست وه‌ش بو! ئافه‌رین، سه‌رکۆته‌ بی!
     

       پاسخ   

    نويسنده: هانه | تاريخ ارسال: 14/04/1389 - 14:28

    سڵام په‌ی کاک جه‌هانگیریوو هه‌ر پاسه‌ یانه‌و کۆمه‌کاڵێ
    ده‌س وه‌ش بیه‌و کاک جه‌هانگیری مه‌که‌رو
    نامه‌کی فره‌ وه‌شه‌ بێ و پڕ مه‌عنا
    ئه‌ چی قسمه‌ته‌و نامه‌کێ فره‌ وه‌شم ئه‌ومه :
    وه‌ڵێو ئانه‌یه‌ دووێ باڵێ په‌ی فڕای بدَۆ به‌ مرۆڤی، فره‌ وه‌ختێش دووه‌ ڕانه‌كێچش مه‌ماڕۆ. وه‌ختیه‌ یاوای ئا یاگێ كه‌ وێتَ گه‌وره‌ته‌ر جه‌ وینه‌رانوو سه‌ماكێتَ زانا ئا ساته‌ سه‌كۆكه‌ی جیا بازه
    دیسان سپاس
     

       پاسخ   

    نويسنده: komakal | تاريخ ارسال: 17/04/1389 - 14:05

    سڵام
    به داخه‌وه‌ به‌شێوه‌ جه‌ وشه‌کان به بۆنه‌و فونته‌کان واڕیه‌ینێ
    هه‌ڵه‌کێمان وه‌شێ که‌ردێ
    چی بابه‌تۆ بوه‌خشدێ
    ( به‌ڕێوبه‌رو یانه‌و کۆمه‌کاڵی )
     

       پاسخ   

    نويسنده: ثریا شریفی | تاريخ ارسال: 18/04/1389 - 15:59

    سلام.خسته نباشید.ترجمه ی زیبایی بود.اما خواندن این مطلب دور از فایده نخواهد بود. فرج ا... صبا نويسنده و روزنامه نگار کهنه کاري است . او سالها در عرصه مطبوعات فعاليت داشته و امروز ديگر از پيشکسوتان اين عرصه به شمار مياد .

    .......... ماجرا برميگرده به يه روز غروب در تحريريه مجله روشنفکر .

    فرج ا... صبا اينطور ميگه : " سي و چند سال پيش در مجله روشنفکر تصميم گرفتيم به تقليد فرنگي ها ما هم ستوني راه بيندازيم که در آن نوشته هاي فانتزي به چاپ برسد . به هر حال مي خواستيم طبع آزمايي کنيم . اين شد که در ستوني ، هر هفته ، نامه هايي فانتزي به چاپ ميرسيد . آن بالا هم سرکليشه فانتزي تکليف همه چيز را روشن ميکرد . بعد از گذشت يک سال ديدم مطالب ستون تکراري شده . يک روز غروب به بچه ها گفتم مطالب چرا اينقدر تکراري اند ؟ گفتند : اگر زرنگي خودت بنويس ! خب ، ما هم سردبير بوديم . به رگ غيرتمان برخورد و قبول کرديم . رفتم توي اتاق سردبيري و حيران و معطل مانده بودم چه بنويسم که ناگهان چشمم افتاد به مجله اي که روي ميزم بود و در آن عکس چارلي چاپلين و دخترش چاپ شده بود . همان جا در دم در اتاق را بستم و نامه اي از قول چاپلين به دخترش نوشتم . از آن طرف صفحه بند هم مدام فشار مي آورد که زود باش بايد صفحه ها را ببنديم . آخر سر هم اين عجله کار دستش داد و کلمه "فانتزي" از بالاي ستون افتاد . همين شد باعث گرفتاري من طي اين همه سال . "

    بعد از چاپ اين نامه است که مصيبت شروع ميشه :" آن را نوار کردند ، در مراسم مختلف دکلمه اش ميکردند ، در راديو و تلويزيون صد بار آن را خواندند ، جلوي دانشگاه آن را ميفروختند ، هر چقدر که ما فرياد کشيديم آقا جان اين نامه را چاپلين ننوشته کسي گوش نکرد . بدتر آنکه به زبان ترکي استانبولي ، آلماني و انگليسي هم منتشر شد .

    حتي در چند جلسه که خودم نيز حضور داشتم باز اين نامه را خواندند و وقتي گفتم اين نامه جعلي است و زاييده تخيل من ، ريشخندم کردند که چه ميگويي ؟ ما نسخه انگليسي اش را هم ديده ايم !!!! "

    بهرحال فرج الله صبا چوب خلاقيتش را مي خورد. چرا که اين نامه آنقدر صميمي و واقعي نوشته شده که حتي يک لحظه هم به فکر کسي نرسيده که ممکن است دروغين باشد.
    دروغين؟ اسم اين کار را نمي شود جعل نامه گذاشت. مخصوصا آنکه نويسنده خودش هم تابحال صدهزار بار اين موضوع را گوشزد کرده است. اما واي از آن روزي که اين مردم بخواهند چيزي را باور کنند. اين را ، فرج اله صبا مي گويد.

    خارج شده است .


    با تشکر مجدد از آقای محمود ویسی
     

       پاسخ   

      ارسال نظر
    نام
    ايميل:


      آخرین مطالب سایت






















     

     

     

     

       

     

      صفحه اصلی|اخبار|مقالات|گفتگو ومصاحبه|شعر و ادب|طنز|مشاهیر|کودکان| درباره کومه کال | تماس با ما |دانلود|تصاویر|عکس هفته

    All Right Reserved By www.Komakal.com © 2008-2010

    Design By : www.Howraman.ir