رمضان این گرامی میزبان، توشه بربسته و باز هم قدم در راهی می گذارد که تکرار رفتنها است. تا گاهی دیگر و روزی و روزگاری دیگر.
تجربه پاک چند روزی با خدا بودن، چنان در خاطر ناشادمان ریشه دوانیده، که ملول می شویم و شاید دلتنگ. از ایامی که مهربانانه تر با این ماه مبارک می توانستیم باشیم و نبودیم. توشه ای در خور نیندوختیم و اشکی شایسته نیفشاندیم بر تمام آنچه از کف به رایگان نهادیم.
نمی دانم آیا رحمتی از حضرت دوست نثارمان شد؟

استقرار و پیدایش یک شهر بیش از هر چیز تابع شرایط محیطی و موقعیت جغرافیایی است. می دانیم که موقعیت جغرافیایی علاوه بر موقع ریاضی، موقع طبیعی ( وجود یک سلسله پدیده های طبیعی ) را هم در بر می گیرد. اجداد ما در گذشته در مكان گزيني شهرها، بيشتر به تجربه تكيه داشتند كه در بسياري از مواقع با علم روز هماهنگ نبود، ولي امروزه زندگي سادة آن زمان به زندگي پيچيدة شهري تبديل شده است و مردم شهرهاي پيشرفته و صنعتي با سيستم فاضلاب، آسمانخراش و ... مأنوس شده اند.

نسل گذشته ما وقتی برای ورزش وهمین فوتبال،روی زمین خاکی گرم و با آن همه گردوخاک فقط به عشق فوتبال، به تنها زمین ورزش شهر می رفتند ما هم به عنوان تماشا گر به دیدن بازی هایشان می رفتیم،چه آرزوهایی داشتیم که روزی ما نیز در شرایطی بهتر ازآنها خودرا مشغول ورزش وفوتبال کنیم، برای همین می گوییم فوتبال که بحث ما این رشته است .هرچند که امید می رفت نسل قبل تر از ماها می توانست زمام امور را خوب به دست بگیرد ولی...... ماهنوز حسرت آن روزهای خاکی را می خوریم که با نصف جمعیت کنونی بیش از ده تیم فوتبالی فقط در همین شهر بودند

 واما اداره منابع طبیعی بعنوان ناظروحافظ قانونی وصیانت از جنگل ها،باتوجه به این وظایف واعتباراتی که داردتااکنون برنامه واقدام جامع عملی برای پیش گیری با این معضل نداشته وبیشترچشم به راه کمک های مردمی(نیروی انسانی)وسایرارگان هاست.مردم هم به دلیل شایعاتی دراطفای حریق جدی نیستند. یکی اینکه با افراد ونیروهایی که باعث حریق شده اند برخورد لازم به عمل نمی آید واگر هم شده اطلاع رسانی نشده است.

   پشت نام‌هاي مجعول چرا پنهان شده‌ايم؟ چرا ترجيح مي‌دهيم در تاريكي بمانيم و زير شولايي از ابهام مخفي شوييم؟ كدام ضرورت و يا كدام ويژگي است كه قاطبه‌ي همشهريان‌مان را پشت اسم‌هاي مجعول پنهان كرده‌است؟ آيا نپذيرفت مسؤليت و تبعات تصميمات و اعمالمان دليل آن است؟ آيا نگراني از مورد قضاوت ‌‌قرار گرفت ما را به اتخاذ چنين رويه‌اي وا مي‌دارد؟ آيا امنيت رواني ما آن‌چنان شكننده‌ است كه در مواجهه با كمترين چالش به مخاطره ‌مي‌افتد؟

بدون شک نیروی انسانی همواره در توسعه حرف اول را می زند.و توسعه همه جانبه در هر جامعه ای مرهون وجود قشر تحصیل کرده آن بوده . بطوری که مردم به انسان های تحصیل کرده که در خدمت مردم واعتقادات آنان هستند با دیده ی احترام می نگرنند .
در منطقه اورامانات نیز  هر ساله تعدادی از جوانان این دیار موفق به کسب مدارج عالی می شوند ضمن تبریک به آنان و خانواده محترمشان  از آنجایکه رهگیری آمار پذیرفته شدگان در مراکز آموزش عالی در چند سال اخیر با اطلاعات فردی هر یک از شرکت کنندگان انجام می گیرد . لذا بررسی کم وکیف تعداد پذیرفته شدگان برای عموم مشخص نمی باشد  .

مطالعه روندها و اقدامات انجام شده در شهرستان نشان می دهد که زادگاهمان اکنون در مقطع ورود به مرحله ای خاص از تاریخ حیات اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و ... است که دادن تحلیلی واقعبینانه از آن به مسئولان و مجریان کمک خواهد کرد تا با اتخاذ واکنش های مناسب از وقوع پدیده های نامطلوب جلوگیری نماید. نکته ای که در ادبیات توسعه به عنوان یک نکته متدلوژیک در میان مناطقی که در پی تحول بوده اند نمود یافته ، فهم مشترک نخبگان - مسئولان و ....- از شرایط و تحولات درونی و برونی بوده است.مهمترین ویژگیهای مقطع جدید را می توان افزایش سرمایه گذاری دولتی-احداث سد- ، تحولات بازارچه مرزی ، تحولات مربوط به بازگشت نیروهای تحصیلکرده ، تغییرات مربوط به تحولات فرهنگی و ... دانست.

پاوه یک شهر سنتی نیست ، همچنانکه یک شهر مدرن هم نیست !
مجال ندارید و ندارم  که به وضعیت  _  به لحاظ جامعه شناختی  _ بحرانی شهر در میان این دو مفهوم بپردازم . اما جای آن هست که برای بار نخست به پدیده های مدرن پاوه نگاه کنیم . به این رسم هم که ابتدا مدرنیسم و مدرنیته را تعریف کنم و ابعاد مختلف شهر نشینی را مرور کنم  ، پشت پا می زنم. زیرا با این تعاریف تم عینی و ملموس نوشته کمرنگ می شود و این چیزی نیست که من می خواهم .

کژاندیشان گویند: این چه ضیافتی است که میزبان از میهمانش با زبان خشک پذیرایی می کند؟
آری! میزبان ما آنقدر بزرگ منش و بخشنده است که میهمانش به محض رسیدن آن همه نعمت فرصت خوردن و نوشیدن نمی یابد و از دریای بی پایان کرم الهی کیسه ها را یکی یکی برای زمستان سرد و محنت زده ی آخرت پر می کند، و آنچنان سرخوش، مشغول است و در دریای فضل الهی غرق، که حتی آرزوی جرعه ای از آب هم نمی کند.

یک هفته امتحان کنیدآخره هفته ازخانه بیرون نریدحالااینم بمونه آدمهای سالم هروقت دلشون بخوادمی توانندبروندبیرون به پارک نریدتوخونه بمونیدببینیدچه حالی دارید؟ببینیدباخودتون دعواندارید؟حالتون گرفته نیست؟چقدراحسن هاهستنددرهمین منطقه خودمان این مشکل هارادارند؟چراگوش شنوایی نیست!؟مگرعلم وتحصیل گناه است؟؟؟؟؟مگربیرون رفتن ازخانه باویلچر برقی وبدونه نیازبه کمک دیگران گناه است؟؟؟؟؟ من همه فکرم شده دومسئله یکی تحصیلم ویکی داشتن یک ویلچره برقی